مطالب
دسته بندی

تأثير آموزش مهارت هاي زبان بدن و اجتماعي بر سازش يافتگي اجتماعي دانش آموزان مبتلا به آسيب بينايي

  • 01 آذر 1399

عنوان نشریه: سلامت روان كودك (روان كودك) تابستان 1397 , دوره  5 , شماره  2 #g00837 ; از صفحه 59 تا صفحه 71.

عنوان مقاله: تأثير آموزش مهارت هاي زبان بدن و اجتماعي بر سازش يافتگي اجتماعي دانش آموزان مبتلا به آسيب بينايي

نویسندگان: محمد يوسف بهاره, شريفي درآمدي پرويز*, آقايي حکيمه

 

چکیده: 

زمينه و هدف: با توجه به اهميت مهارت هاي اجتماعي به عنوان مهم ترين عامل اجتماعي شدن و سازش يافتگي اجتماعي، پژوهش حاضر با هدف بررسي تأثير آموزش مهارت هاي زبان بدن و اجتماعي بر سازش  يافتگي اجتماعي در دانش آموزان مبتلا به آسيب بينايي انجام شد.

روش: طرح پژوهش حاضر، نيمه آزمايشي از نوع پيش آزمون-پس آزمون با گروه گواه بود. جامعه آماري پژوهش حاضر شامل تمامي دانش آموزان دختر 14 ساله مبتلا به آسيب بينايي شهر تهران در سال 1396-1394 مراجعه کننده به مراکز بهزيستي و توانبخشي بودند که از ميان دانش آموزان داوطلب، 40 نفر بر اساس روش نمونه گيري در دسترس انتخاب و به تصادف در دو گروه آزمايش و گواه جاي دهي شدند. گروه آزمايش به مدت 14 جلسه 90 دقيقه اي تحت آموزش قرار گرفتند. آزمودني هاي هر دو گروه، قبل و بعد از آموزش به آزمون شخصيت کاليفرنيا (بخش سازش يافتگي اجتماعي) پاسخ دادند. داده هاي جمع آوري شده با استفاده از آزمون تحليل کوواريانس تک متغيره و چند متغيره مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند. يافته ها: نتايج تحليل داده ها نشان داد ميانگين نمره کل سازش يافتگي اجتماعي و تمامي خرده مقياس هاي آن براي آزمودني هاي گروه آزمايش در موقعيت پس آزمون افزايش يافته است؛ اما اين افزايش براي خرده  مقياس هاي قالب هاي اجتماعي و گرايش ضداجتماعي معني دار نبود (0/05<="" span="">

 

کلید واژه:

مهارت های زبان بدن و اجتماعی، آسیب بینایی، سازش یافتگی اجتماعی

 

دانلود این مقاله

عنوان نشریه: سلامت روان كودك (روان كودك) تابستان 1397 , دوره  5 , شماره  2 #g00837 ; از صفحه 59 تا صفحه 71.

عنوان مقاله: تأثير آموزش مهارت هاي زبان بدن و اجتماعي بر سازش يافتگي اجتماعي دانش آموزان مبتلا به آسيب بينايي

نویسندگان: محمد يوسف بهاره, شريفي درآمدي پرويز*, آقايي حکيمه

 

چکیده: 

زمينه و هدف: با توجه به اهميت مهارت هاي اجتماعي به عنوان مهم ترين عامل اجتماعي شدن و سازش يافتگي اجتماعي، پژوهش حاضر با هدف بررسي تأثير آموزش مهارت هاي زبان بدن و اجتماعي بر سازش  يافتگي اجتماعي در دانش آموزان مبتلا به آسيب بينايي انجام شد.

روش: طرح پژوهش حاضر، نيمه آزمايشي از نوع پيش آزمون-پس آزمون با گروه گواه بود. جامعه آماري پژوهش حاضر شامل تمامي دانش آموزان دختر 14 ساله مبتلا به آسيب بينايي شهر تهران در سال 1396-1394 مراجعه کننده به مراکز بهزيستي و توانبخشي بودند که از ميان دانش آموزان داوطلب، 40 نفر بر اساس روش نمونه گيري در دسترس انتخاب و به تصادف در دو گروه آزمايش و گواه جاي دهي شدند. گروه آزمايش به مدت 14 جلسه 90 دقيقه اي تحت آموزش قرار گرفتند. آزمودني هاي هر دو گروه، قبل و بعد از آموزش به آزمون شخصيت کاليفرنيا (بخش سازش يافتگي اجتماعي) پاسخ دادند. داده هاي جمع آوري شده با استفاده از آزمون تحليل کوواريانس تک متغيره و چند متغيره مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند. يافته ها: نتايج تحليل داده ها نشان داد ميانگين نمره کل سازش يافتگي اجتماعي و تمامي خرده مقياس هاي آن براي آزمودني هاي گروه آزمايش در موقعيت پس آزمون افزايش يافته است؛ اما اين افزايش براي خرده  مقياس هاي قالب هاي اجتماعي و گرايش ضداجتماعي معني دار نبود (0/05<="" span="">

 

کلید واژه:

مهارت های زبان بدن و اجتماعی، آسیب بینایی، سازش یافتگی اجتماعی

 

دانلود این مقاله

آخرین ویرایش در یکشنبه, 02 آذر 1399 02:08
Top